In het verzekeringsrecht tikt de klok vaak sneller dan ondernemers verwachten en dat kan grote financiële gevolgen hebben. Daarom is het belangrijk om te weten hoe de verjaringstermijnen werken.
Hoe werkt de verjaringstermijn?
Sinds 1 juli 2010 geldt voor verzekeringen de huidige verjaringsregeling. Deze regeling bepaalt dat jouw recht op een uitkering van de verzekeraar na drie jaar kan verjaren. Die termijn begint te lopen op de dag nadat jij weet dat je een aanspraak hebt op je verzekeraar. Voor aansprakelijkheidsverzekeringen werkt dat nét even anders. Dan begint de termijn pas wanneer de benadeelde jou aansprakelijk stelt. In een uitspraak van 14 november 2025 heeft de Hoge Raad dit nog eens bevestigd.[1] In die zaak ging het om een beroepsaansprakelijkheidsverzekering waarbij de verzekeraar zich beriep op verjaring. De Hoge Raad oordeelde dat de verjaringstermijn pas begon op het moment dat de verzekerde aansprakelijk was gesteld.
Dwingend recht
Het gaat hier om een dwingend recht. Partijen mogen dus geen kortere verjaringstermijn afspreken. Ook begint de termijn van drie jaar niet al bij de enkele opeisbaarheid van de vordering, maar pas wanneer de verzekerde daadwerkelijk weet dat hij een aanspraak op de verzekeraar heeft. Het gaat dus om subjectieve bekendheid: wat wist jij en wanneer? Ter vergelijking: vóór 2010 gold de algemene verjaringstermijn van vijf jaar, die in polisvoorwaarden kon worden verkort tot minimaal één jaar. Dat mag niet meer.
De verzekerde moet kunnen aantonen dat hij niet eerder wist dat hij recht had op een uitkering. Dit is bevestigd in de rechtspraak. Zo oordeelde het gerechtshof Amsterdam dat de verzekerde daadwerkelijk bekend moet zijn met zijn aanspraak, maar dat hij ook niet achterover mag leunen. Van hem werd verwacht dat hij met eenvoudig onderzoek had kunnen achterhalen dat een door een derde afgesloten verzekering dekking bood. Subjectieve bekendheid betekent dus niet dat men niets hoeft te doen.
Verjaring stuiten: hoe werkt dat?
In de wet staan duidelijke regels voor stuiting van de verjaring. Daarmee wordt de lopende verjaringstermijn onderbroken en begint een nieuwe termijn te lopen. Het stuiten is relatief eenvoudig: een schriftelijke mededeling waarin aanspraak op uitkering wordt gemaakt, is al voldoende. Ook het indienen van een schadeaangifteformulier geldt als stuitingshandeling. Vanaf het moment dat de verzekeraar dit formulier ontvangt, wordt de verjaring opgeschort totdat hij reageert. Daarna begint een nieuwe termijn van drie jaar te lopen. Dit wordt ook wel duurstuiting genoemd. Voor aansprakelijkheidsverzekeringen geldt bovendien een aanvullende regel: iedere vorm van onderhandeling tussen verzekeraar en uitkeringsgerechtigde (of benadeelde) stuit de verjaring automatisch.
Vragen?
Heb je vragen over een verzekeringskwestie? Neem gerust contact op voor advies.
[1] ECLI:NL:HR:2025:1686.
